Onze lieve Keesje kwam in het asiel terecht via een inbeslagname. Keesje verbleef samen met haar zusje Sjaantje, Sjaantje’s pups en Amalia en Alexia in een vervallen schuurtje. Op een koude middag in november doken er opeens 6 onbekende mensen op in hun schuurtje. Dit was voor alle hondjes even verschieten, maar Keesje, die stond als eerste aan het hekje en liet zich heel vlot oppakken en meenemen! Deze dag zijn alle hondjes uit de schuur verhuisd naar het asiel. Sjaantje en haar nestje pups verhuisde al snel naar een opvanggezin waar ze in alle rust konden bekomen van de stressvolle dag(en). Dik of drachtig? Wat opviel, was dat Keesje een dikker buikje had. Ofwel was ze grote fan van de uitgebreide, bourgondische keuken en dacht ze in Jeroen Meeus’ termen over ‘een klontje boter’, ofwel moesten we ons voorbereiden op meerdere kleine Keesjes. Bij controle door de dierenarts bleek al heel snel dat Keesje in die laatste categorie viel. Er werd een echo genomen waarop duidelijk te zien was dat Keesje drachtig was, gezien bevallen in het asiel geen ideale situatie is, gingen we voor haar op zoek naar een opvanggezin. Gelukkig vond zij snel een warm nestje bij onze collega. Een week nadat zij bij haar opvanggezin had verbleven, beviel zij in de nacht van 11 op 12 december van maar liefst 7 kleine pupjes. Dit lijkt niet haar eerste nestje te zijn, ze wist heel goed wat van haar verwacht werd en was vanaf dag één een uitermate geschikte mama. Keesje in haar opvanggezin: Ik verblijf intussen al 7 weken bij mijn opvanggezin, lang hé?! Zoals jullie waarschijnlijk al wel verteld is, ben ik op 11 & 12 december mama geworden van 7 kleine monstertjes. Heel schattig, leken ze, maar nu ze allemaal met hun scherpe nageltjes aan mijn buik krabben terwijl ze willen eten, heb ik het soms wel een beetje gehad! Gelukkig mag ik bijna dagelijks mee op uitstap, dat doe ik heel graag en volgens mijn opvangmensen heb ik zelfs al een goede conditie! Lange of korte wandelingen, ik ben blij. Regen en sneeuw vind ik iets minder leuk, dan moet het wel al een heel mooie wandeling zijn, anders blijf ik liever thuis. Ik ben braaf in de auto, zowel in de bench in de koffer, op de achterzetel, op de schoot, als aan de voeten leg ik mij rustig neer en wacht ik tot we arriveren aan het vertrekpunt van de wandeling. Ik heb, volgens de mensen hier, een aangenaam tempo, trek niet (tenzij ik een heel interessante vogel spot, ik ben als het ware een echte ‘vogelaarster’). Soms probeert mijn opvangbroer met mij te spelen, maar dat ken ik niet hoor, dan probeert hij in mijn dikke donsjas te happen en doe ik alsof ik hem niet zie. Ik doe flink mijn plasjes en kakjes op wandeling, gelukkig want ik moet dagelijks zékér 10 keer gaan… de tuin ken ik intussen ook al op mijn duimpje, maar ze hebben hier ook een rare, glazen tuin, ‘veranda’ noemen ze dat, tussen de echte tuin en de rare, glazen tuin ken ik het verschil nog niet zo goed, dus daar doe ik mijn behoeftes soms ook. Verder ben ik een échte speelvogel, ik laad hier de speelbak van mijn opvangbroer helemaal uit, en ik kan je vertellen: die is heel diep en goed gevuld! Dan gooi en speel ik met knuffeltjes en ballen, liefst voor de stoof, maar ik krijg het wel vrij snel te warm. Als ik moe ben, nestel ik mij naast één van mijn opvangmensen en val ik in een diepe slaap. Jammer genoeg droppen die mij dan soms ook weer terug bij de – hierboven genoemde – monstertjes want “die moeten eten”. Nochtans heb ik die al dikwijls uit mijn eigen bakje eten moeten duwen én zie ik dat zij minstens 2 keer per dag een lekker papmengsel krijgen, maar dan sluiten die mensen mij buiten?! Da’s toch ni eerlijk he? Maar ja, als er dan voor de rest niets meer te beleven valt, komen ze alle 7 bij mij drinken, full time job hoor, en ik doe dat toch nog altijd heel goed, want mijn pups worden nog steeds om de 3 dagen gewogen en blijven mooi bijkomen! Daar ben ik stiekem wel een beetje trots op. Over de monstertjes? Goh ja, die doen het goed hé. Die eten veel, proberen mijn eten te stelen, vallen in mijn drinkpot, plassen al mijn propere puppypads én soms zelfs dekentjes of mandjes onder. Ze spelen (gelukkig veel met elkaar), trekken aan elkaars staarten en hebben nu ook hun stemmetjes ontdekt. Ze zeggen hier dat ‘de rustige periode’ over is. Wat zoeken we voor Keesje? Keesje heeft zich bij ons – aldus het opvanggezin – ontpopt tot een heel enthousiaste, doch rustige en evenwichtige, actieve dame. Ze is nog jong en houdt van avontuur. Ze is zelden of nooit onder de indruk van iets en indien ze toch ergens van schrikt, herstelt ze vervolgens enorm snel. Ze is een slimme, leergierige dame. “Als we mogen dromen zien we onze lieve Keesje terechtkomen in een actief gezin dat graag dagelijks erop uit trekt met haar. Waar ze een grote mand krijgt, gevuld met grote en kleine piepspeeltjes welke ze naar hartelust kan leegladen. Een thuis waar ze ook welkom is op de zetel om gezellig samen naast haar mensen een dutje te doen. We zoeken mensen met geduld en een overdosis aan liefde en vriendschap. In onze grootste dromen zien we haar ook mee op wandelvakanties gaan naar de bergen!” Keesje is, zoals je hierboven hebt kunnen lezen, nog niet volledig zindelijk. Alleen blijven moet natuurlijk rustig aangepakt en opgebouwd worden, maar dit doet ze verder heel flink! Ze leeft momenteel samen met een grotere reu, dit gaat goed. Grote, zelfstandige en stabiele honden kunnen zeker getest worden, maar ze heeft zeker geen nood aan de aanwezigheid van een andere hond. Er is in het opvanggezin ook een kat aanwezig, echter is deze kat zeer bang van aanleg en wakkert het weglopen toch een lichte vorm van najagen/jachtinstinct aan bij Keesje. We plaatsen haar dus bij voorkeur in een thuis zonder kat(ten). Keesje heeft – zoals hierboven vermeld – een (ietwat onveilige) passie voor vogels, een thuis met huis- of volièrevogels is dus uitgesloten. Ohja, nog een weetje over Keesje: Keesje’s grootste vijand is een rolluik, bij het horen van het openen of sluiten van de rolluiken, is ze er als de kippen bij. Interesse? Heeft deze knappe, actieve dame jouw aandacht getrokken? Was je al langer op zoek naar een beste vriendin? Vinkt Keesje alle wensen voor jouw nieuw gezinslid – met staart – aan? Stuur dan zeker een mailtje naar info@veeweydeweelde.be !!! Adoptie-aanvragen worden enkel behandeld via mail, het heeft dus geen nut om telefonisch contact met ons op te nemen!