Aslan trafił do nas z historią, która jest pełna braków w wychowania i mądrym prowadzeniu psa ze strony ludzi, pod opieką których był od wieku szczenięcego. Z powodu braku jasnych zasad i wyznaczenia granic w Aslanie rozwinęła się obrona zasobów od jedzenia poczynając, przez zabawki, kończąc na przestrzeni. Domownicy nie potrafili wprowadzić porad i wskazówek, które otrzymywali od behawiorystów. Przed schroniskiem był jeszcze przez krótki czas pod opieką tymczasowego opiekuna, który zainwestował czas i chęci w pracę z Aslanem. I na tak krótki okres wydaje się, że uzyskał obiecujące efekty pracy nad problemami behawioralnymi psa. Sytuacja ta pokazuje jak inteligentnym psem jest Aslan. Potrafi być skoncentrowany na opiekunie, który podejmuje z nim pracę i aktywność. Widać jak dużą frajdę mu sprawia współpraca z człowiekiem. Z uwagi na historię Aslana poszukujemy dla niego domu, który jest świadomy problemu obrony zasobów i jak należy z nim pracować. Prócz obrony zasobów dłuższej pracy w nowym domu będzie wymagała kwestia pozostawiania go w domu samego, z posiadanych informacji możemy wnosić, że boryka się z lękiem separacyjnym. Aslan potrzebuję ludzi (lub człowieka) którzy będą kontynuowali rozpoczęta pracę, będą czerpali z aktualnie obowiązujących metod szkoleniowych, będą konsekwentni i wytrwali. Ludzi, którzy rozumieją, że wzajemne zaufanie buduje się stopniowo i jest to stała praca, a jednocześnie podwaliny silnej więzi między psem a opiekunem. Oraz ludzi, którzy mają przestrzeń czasową na pracę z lękiem separacyjnym. Aslan mieszkał w warunkach miejskich i takie otoczenie jest mu dobrze znajome. Wzmożony ruch uliczny czy kakofonia dźwięków i bodźców. Jeździł bez problemu komunikacją miejską jak również samochodem. Wiemy też, że korzystał z usług groomerskich i znosił to dzielnie, tak samo jak wizyty u weterynarza. W kontaktach z innymi psami jest bardzo żywiołowy, skory do zabawy. Jeśli po drugiej stronie ma również dobrze nastawionego kompana to psim harcom nie ma końca. Ma swoje sympatie i antypatie, ale któż z nas nie ma ;) na szczęście nawiązuje o wiele więcej tych pozytywnych relacji. Aslan na pewno nie będzie właściwym wyborem na pierwszego psa, jak również nie powinien trafić do domu z małymi dziećmi z uwagi na zasobowe problemy. Nie musi być psim jedynakiem, prawdopodobnie nawet korzystniej byłoby, gdyby trafił do stabilnego psiego towarzysza, od którego nauczy się zasad zdrowego współżycia w domu. A na pewno raźniej w chwilach, gdy człowiek musi wyjść z domu.